Notities en knipsels

Doen wat je zelf wil

Doen wat je zelf wil. Dat lijkt vandaag zo’n beetje de definitie te zijn van een gelukkig leven. Je kan pas gelukkig zijn als je mag doen wat je zelf wil. Me myself I. Maar wat wil je dan? Als je dat bij jezelf onderzoekt – als je echt in die spiegel durft te kijken – dan kom je erachter dat je wil wat een ander wil. Je verlangens worden altijd opnieuw gedicteerd door andere mensen dichtbij of veraf. Het zijn de anderen die aanduiden wat de moeite is om te hebben of naar te verlangen. Doen wat je zelf wil, betekent durven kijken wie jou naar wat doet verlangen. Kijken of dat dan de moeite waard is. Daarachter komen zet je – denk ik – op weg naar een waarachtiger en gelukkiger leven.

Je identiteit bestaat nooit helemaal op zichzelf, je wordt altijd gestuurd door de wereld om je heen. Waar het om gaat, is dat je zelf moet kiezen waardoor je je laat beïnvloeden.

Miriam Rasch, ‘Autonomie. Een zelfhulpgids.’

Een ironisch lied om deze notities en knipsels over identiteit en nabootsing, jaloezie en geweld mee te starten. Mag dat?

Luisteren >>>

Romanfragment

Marijke Schermer, Noodweer, 2019, p. 98

“Ze hoorde een keer een man uit New Orleans wiens wijnkelder na Katrina blank was komen te staan. De wijn, flessen van tienduizenden euro’s per stuk, op veilingen gekocht, was intact, die zat immers veilig in een fles, maar de etiketten waren losgeweekt waardoor de wijn niets meer waard was. Kale flessen dobberden rond tussen de snippers onleesbaar papier. Geen betere manier om te onderstrepen hoe zinloos en leugenachtig zijn business was. Je betaalde zestigduizend euro voor een etiket en niemand zou de zogenaamde waarde van de wijn herkennen als hij hem proefde. ‘Dit kunnen we weggooien,’ zei de wijnhandelaar. ‘Of opdrinken,’ suggereerde de vrouw die hem interviewde. ‘Wat op hetzelfde neerkomt,’ zei hij.”

Respectvol omgaan met je tegenstander

Respectvol omgaan met je tegenstander, met iemand die het niet eens is met jou, kan dat in het dagelijks leven? Kan dat in de politiek? Alexia Bertrand (Open VLD) vindt van wel en haalt in een interview in De Morgen een prachtig voorbeeld aan uit oktober 2008. In volle verkiezingsstrijd tussen de republikein John McCain en de democraat Barack Obama voor het Amerikaanse presidentschap, gebeurde er toen, minder dan een maand voor de verkiezingen, inderdaad iets merkwaardigs.

Krantenknipsel

Psychiater Jean-Michel Oughourlian, ‘Het mimetische brein’

“Wat wij ons ego noemen, onze persoonlijkheid, wordt voortdurend gevormd telkens wanneer we een relatie aangaan met een ander persoon, in een voortdurende beweging van imitatie.”

“Onze hersenen, onze neuronen, zijn zo gemaakt dat we ons leven lang modellen kiezen.”

“Al snel verwerven we een kostbare vrijheid die we altijd moeten verdedigen: de vrijheid om onze rolmodellen te kiezen (…) ons beperken tot één model is pathologisch.”

Psychiater Jean-Michel Oughourlian over de ontdekking van spiegelneuronen, over mimetische psychotherapie en de behandeling van psychosomatische klachten, over de techniek van het omgekeerd mimetisme


> Samenvatting met (vertaalde) fragmenten <

Lezen ➠

Willen wat een ander wil

Edvard Munch, Jaloezie, 1895

De moeilijkste opgave in het leven is misschien wel je jaloersheid bedwingen. Hoe doe je dat? Helpt het advies van neuropsychiater Jean-Michel Oughourlian, auteur van Notre troisième cerveau (Ons derde brein)? Ook als je verliefd bent op de vrouw van een ander?

Lezen ➠

Zijn we wat we kopen?

wikipediabaudrillard20040612
Jean Baudrillard © wikipedia

Een hippe bril, een opvouwbare Samsung smartphone, een glimmende auto, een prachtige villa en liefst ook nog een appartementje aan zee … Is geluk te koop? De drang om onszelf te bevestigen door dingen te kopen is geënt op onze mimetische begeerte: willen wat anderen hebben.

Benieuwd of de analyse van de Franse socioloog Jean Baudrillard je kan overtuigen. Herken je jezelf in de cartoon van Claire Bretécher? Deel je de verontwaardiging van Sammy Roelant over de recente reclamecampagne van Found & Baker?

Lezen ➠